7:30 de wekker gaat.

Aaargh. Ik wil niet. Heel mijn lijf sputtert tegen.

En dat is toch gek. Gisteravond had ik nog zoveel zin in deze dag.

In de ochtend blijk ik dus een heel ander mens te zijn. In de avond kan ik voor mezelf bepalen: JIJ GAAT MORGENOCHTEND SPORTEN.

En de ochtend breekt aan & ik denk: Neh, ik blijf toch lekker liggen.

In de avond en overdag heb ik de motivatie van een Olympische sporter. Okay, dat is ook wat overdreven. Ik heb gezonde motivatie en levenslust. Maar als ik net wakker ben, ben ik zwak. Ik ken mezelf inmiddels wel een beetje. Dus na vijfmaal snoozen rol ik uit bed en ga ik in de woonkamer zitten en staar naar de muur.

Gelukkig.

De zin komt terug. Bedankt muur.

Ik bekijk even mijn planten in het raamkozijn. Wrijf wat over mijn ontkiemde Avocadoplant.

En hop, daar ben ik weer. Oké, ik heb geen zin om te sporten. Maar ik heb wel zin in de dag.

Gelukkig.

Ben jij ook een ramp in de ochtend?