Categorie: Inspiration

Uitgeput. Vermoeid. Ik was het. Na elke lunch stortte ik in.

De bekende after lunch dip.

Toen ik nog werkte in loondienst vond ik dit minder erg. Na de lunch een beetje klikken over het wereldwijde web. Een buitensporige gaap hier en daar. En zo kwam ik het dipje wel te boven. Ik noemde dit #schijnwerken

‘’#Schijnwerken: voor de buitenwereld doen alsof je keihard werkt door peinzend en driftig klikkend achter je computer te zitten.’’

Maar nu als ondernemer is #schijnwerken een probleem. Dit betaalt de rekeningen niet. En daarom wil ik energiek en fit zijn. Ook na de lunch!

Dus. De twee Italiaanse bolletjes met kaas zijn geëlimineerd. Gewoon hop, wegwezen. Nooit meer zien. 

En ja. Dit was emotioneel. 

Na het afscheid maakte de veldsla met allerlei groenten erin de intrede. Na de lunch volgt direct een wandeling door het pittoreske Dordrecht. 

En warempel.

Het werkt. Geen dip. En gewoon lekker energiek. Nice.

‘’Je bent wat je eet.’’ Klopt! Ik vink dus voortaan op formulieren ‘Gevulde Salade’ aan. Dit staat onder de hokjes ‘M’, ‘V’, ‘X’. Let er maar eens op.

Zo. Jij hebt nu een heel verhaal doorgeworsteld over mijn levensveranderende eetpatroon. Geinig. 

Heb jij ook eetgewoontes die je werk beïnvloeden? Griesmeelpudding uit het knuistje voor meer inspiratie? Of een cupje administratie-appelmoes?

“Gooi er ook nog maar een dikke marge voor jezelf op richting je klant’’.

Voor projecten werk ik vaak samen met andere partijen. Je kent de gesprekken wel: opdracht doorspreken & de prijs opvragen.

Deze meneer kende ik nog maar net. En hij ging er gemakshalve al vanuit dat ik zoveel mogelijk geld uit de zak van mijn klant wilde kloppen.

Neh. Zo werkt het niet.

Ik wil dat de klant mij betaalt voor ik wat voor de klant doe. En als er een derde partij bij komt. Dan wordt dit 1 op 1 doorberekend. Zónder extra marge van mijn kant erbovenop.

Vind ik normaal. Ik beantwoord voor mezelf altijd de vraag: voeg ik extra waarde toe aan het product?

👉 Ja. Dan breng ik het in rekening.

👉 Nee? Schuif ik het product alleen door? Dan geen extra marge.

Doorgewinterde ondernemers zullen me nu vast & zeker voor gek verklaren. Een passief inkomen uit marges is natuurlijk de droom. Maar niet voor mij.

Dus. Werk ik samen met een cameraman zoals Robin een voice over zoals Bart of een fotograaf zoals Joke? Dan schuif ik de factuur netjes door naar de klant. Geen loze marges. Gewoon lekker transparant.

Ben jij team loze marges? Of ben je team transparant?

VMBO SCHAAMTE?

Ik las vorige week een artikel over een vrouw die zich ervoor schaamde dat haar dochter vmbo advies had gekregen. Zijzelf en de rest van haar familie hadden namelijk het vwo afgerond. De horror, mensen. De horror. 😱
 
Doe normaal zeg. Belachelijk vind ik dat. Ik heb dus vmbo gedaan. Daar schaam ik me totaal niet voor. Mijn leraar in groep 8 zei: Iris is slim. Ze is alleen een beetje lui en ze is geen held met cijfers. Dus het vmbo past beter. Nou mensen, de beste man had me helemaal door. Er was geen woord aan gelogen. Ik ben hem daar nog steeds dankbaar voor.
 
Ik heb heel veel lol gehad op het vmbo. En heb daarna mijn mbo en hbo opleidingen versneld gedaan. Ik kon die opleidingen versneld doen omdat ellende als wiskunde, scheikunde en meer van dat soort toestanden achterwege gelaten werden. Gelukkig maar, want het moment dat ik een geodriekhoek moet gebruiken als marketeer is nog steeds niet aangebroken. 
 
Op het mbo en hbo leerde ik over communicatie, marketing, content, social media en alles wat ik nu nog steeds heel interessant vind. En als iets interessant is kost het geen moeite. Of veel minder, in ieder geval. 
 
Gelukkig hebben mijn geweldige ouders zich nooit geschaamd voor mijn vmbo advies. Ze hebben er altijd vertrouwen in gehad dat ik wel op m’n pootjes terecht zou komen. En ik had op de basisschool een leraar die me snapte. Held. Niets om je voor te schamen. 
 
Ik gun ieder kind zo’n leraar. En zulke ouders. Accepteren en doen wat je leuk vindt. Komt vanzelf goed.

Krijg ik een chagrijnige reactie? Dan is het tijd voor eten.

Is er iets ergs aan de hand? Luister, beaam dat het vervelend is & geef vooral GEEN oplossing. 

Zo. Dit is mijn leidraad voor het runnen van een bedrijf met twee vrouwen. En eigenlijk ook het geheim waarom het zo lang botert tussen mij en mijn vriendin. 

Mijn mede-vennoten Iris en Cindy waren gisterochtend in gesprek met Joke Schut. Op de één of andere manier ging het ineens over cyclussen & niet snel daarop volgde: ‘’Hoe is het dan voor Milan om met twee vrouwen te werken?’’

Mijn antwoord: het is top. We lachen veel. We kunnen het nog steeds heel goed met elkaar vinden. En natuurlijk dankzij de onderstaande #lifesavers blijft alles vlekkeloos doorkabbelen:

1. Chagrijnige reactie? Beetje kortaf? Het is tijd voor een tussendoortje. Of voor de lunch. #Hangry is een ding. 

2. Is er hommeles? Worden er problemen op tafel gelegd? Gewoon knikken, luisteren en beamen. En GEEN oplossing geven. Die weten ze zelf al. Ze willen het gewoon kwijt.

Andersom zijn er trouwens ook wat tips:

1. Mannen krijgen zelden complimenten. Geef een man een compliment en je bent eeuwig zijn vriend.

2. Is een man helemaal weg van oude munten verzamelen? Veins een paar minuten interesse. Knik instemmend bij een oude Rijksdaalder dat het cool is & je kan niet meer stuk.

Herkenbaar? 😅

Cindy, je snapt er echt helemaal niks van. Het gaat nooit iets worden tussen jou en wiskunde…

Ik zat in 1 atheneum en werd door mijn leraar wiskunde met een krijtje voor het bord gezet. Op het bord een som die ik moest oplossen. 

En eerlijk, als de bel na 50 minuten niet was gegaan, stond ik er nu nog. 

Natuurlijk haatte ik die man na dit voorval intens. En ik boycotte het vak volledig. Bij een toets schreef ik mijn naam op, wachtte een kwartier, en leverde een leeg papier in. En dus kreeg ik telkens een 1. Dikke prima vond ik het. Ik was niet van plan om ooit nog energie in dat vak te steken. 

En dat heb ik ook nooit meer gedaan. Mijn kwaliteiten liggen niet bij dingen met cijfers :). 

Ik zie op de socials vaak verhalen van mensen die heel trots het tegendeel bewijzen van mensen die niet in hen geloofden. ‘Mijn leraar in groep 5 vond me een minkukel en nu ben ik professor’, ‘mijn kleuterjuf lachte om mijn tekeningen en nu ben ik kunstenaar’. Als een soort dikke middelvinger. Heb je de weg naar succes dan afgelegd voor jezelf of wilde je vooral je punt maken? 

Ik had geen behoefte om mijn punt te maken. Ik ben gaan doen waar ik wel goed in was en ben journalist geworden (of tegenwoordig beter bekend als tuig van de richel). 

Mijn leraar wiskunde had gewoon 100% gelijk. Het is nooit wat geworden tussen mij en het vak wiskunde. 

Waar liggen jouw kwaliteiten? Of juist niet ;).

Wie heeft vorige week de Friends: The Reunion gezien?

Could it be any more fantastic? 

Ik vond het dus ge-wel-dig! 

En veel mensen om me heen ook. In alle leeftijdscategorieen. Van 40-ers tot mijn millennial-collega’s en mijn puberkinderen. 

Ik ben iets jonger dan de cast en ben volwassen geworden in het Friends tijdperk. Het was er altijd wel op een of andere manier. Tijdens mijn studie, in Transavia-vliegtuigen op weg naar een vakantiebestemming, tijdens mijn au-pair tijd in Italië en een jaar of twee geleden toen het slecht met me ging. 

Friends was een soort houvast in een donkere periode. 

En wat ik nou zo mooi vond aan die reünie; ik ben niet de enige! Honderden mensen over de hele wereld kennen het gevoel. Van India tot Zuid-Afrika! 

Friends staat altijd in het verder-kijken-voor-Cindy-rijtje in mijn Netflix-account. Alleen kijk ik nu vooral omdat ik het enorm goed en grappig vind. En soms als ik het even niet zo naar mijn zin heb. 

Wat lijkt me dat een geweldig gevoel voor iedereen die bij deze serie betrokken was. Dat je iets maakt wat zoveel mensen over de hele wereld aanspreekt. In alle leeftijdscategorieën. 

Het schijnt ook dat iedereen zich wel kan vinden in een van de personages. Ik ben een Phoebe ;). En jij?

Een naam verstaan als iemand belt, ik ben daar dus heel slecht in.

Laatst werd ik gebeld. De man aan de andere kant van de lijn stelde zich voor. Het probleem is alleen dat de eerste seconden van een telefoongesprek bij mij altijd pure chaos zijn. 
 
Vaak lijkt het alsof er van alles gebeurt: er valt een glas op de grond, de airfryer piept of ons Iris roept enthousiast wat door de ruimte.
 
Niks aan de hand zou je denken? Dan vraag je toch nog een keer met wie je spreekt. Ja. Goed plan. Alleen mijn oren en hersenen communiceren dan niet met elkaar: de naam komt niet door. En 4x vragen hoe iemand heet, dat is ook weer zoiets.
 
Dus. Afgelopen week heb ik een afspraak ingepland met een man waar ik de naam niet van weet. En dan begint de zoektocht.. 
 
Ik heb toen lukraak iemand toegevoegd op LinkedIn waarvan ik een vermoeden had dat dit de persoon in kwestie was. Ik ontving een ontmoedigende ‘’Kennen wij elkaar?‘’. 
 
Ik zat mis! 
 
Op basis van een toonklank: ik wist hoe de naam ongeveer moest klinken, ben ik verder gaan zoeken tussen de likes van een bedrijfsaccount. En hup! Volgens mij heb ik de goede persoon te pakken. 
 
Mijn verwachting is dat Julien vrijdag ons kantoor binnenstapt. Ik hou jullie op de hoogte of dit klopt!
 
Heb jij weleens een naam-flater geslagen?

Mijn jeugdliefde Lego kondigt een samenwerking met Friends aan!

Zelfs de details zoals de kano, de kalkoen en de cheesecake zijn in de set opgenomen.Maar wat me vooral fascineert is de waarde van samenwerkingen. Uiteraard probeer ik het te bekijken vanuit marketingoogpunt en vooral: wat kunnen jij en ik ervan leren?

Het fenomeen waar we het over hebben heet co-branding. Het gaat hier om synergie tussen 2 merken met als doel een hogere omzet bereiken. De samenwerking is uniek dus vaak zijn er hierdoor 3 uitkomsten:

1. Uniek, dus hogere prijs > hogere omzet.

2. Uniek, normale prijs, meer afzet > hogere omzet.

3. Het is een flater.

Van Nederlandse bodem is Philips een pionier op het gebied van co-branding. Denk hierbij aan de Senseo. Ondanks dat veel mensen het ondrinkbare bocht vinden, is dit wel een succes. Wat waren dan wel flaters?

➡ Een Phillips walkman in combinatie met Nike.

➡ Een Philips scheerapparaat in combinatie met Nivea.

Waarom dit niet werkte? Lastig. Vaak gaat het om een verkeerde timing, onvoldoende voor-onderzoek of het nieuwe (deel)merk is niet geloofwaardig in de markt gezet.

Eindoordeel: co-branding is leuk. Mijn aandacht heb je. Het is alleen geen garantie voor succes.

Dus. Wat vind jij van het meest succesvolle (deel)merk Senseo? 😜

Staren naar een naamloos document met een genadeloos knipperende cursor.

Het lukt me niet om iets op papier te krijgen.

Ik pluis de krant van zaterdag uit voor inspiratie, maar er komt niks. Ik haal nog maar een keer koffie, loop een rondje, staar uit het raam. Er komt niets. Alles is al een keer gedaan. Dat leuke blogje over dat interessante onderwerp? Al een keer door iemand anders geschreven….

Ik schrijf voor Flom & Co. wekelijks lappen teksten voor klanten. Interviews, achtergrondverhalen, Maar een kort blogje voor woensdagochtend…het lukt me vandaag gewoon niet mensen!

Ik had natuurlijk ook lekker niks kunnen posten. Daar hadden jullie met z’n allen helemaal niets van gemerkt. Maar toen bedacht ik; iedereen die schrijft heeft hier vast in meer of mindere mate last van.

En ik ben eigenlijk wel benieuwd naar jouw remedie.

Ik geef mezelf na vandaag 4 dagen vrij. Dan komt het vast goed.

Wat doe jij bij een acuut geval van writer’s block?

#copywriting#tekstschrijven#tekst#writersblock