Milan en ik zien groen en geel van jaloezie!

We moeten onze Iris namelijk voortaan aanspreken met de titel ‘Koningin van Linkedin’. De horror! 

Haar post van vorige week ging en gaat nog steeds helemaal door het dak. 

Ze is nu van een welverdiende vakantie aan het genieten en ondertussen suddert haar post lekker door. Inmiddels heeft haar verhaal de 3300 likes aangetikt en staan er meer dan 200 commentaren onder. 

Vanaf haar vakantieadres stuurt ze Milan en mij af en toe een screenshot van het aantal views. Dat is al ruim de 100.000 gepasseerd! 

Waar ging haar bijdrage dan over? 

Nou, het was een heel persoonlijk verhaal. Over het feit dat ze vmbo heeft gedaan. En hoe belachelijk ze het vindt dat sommige ouders zich schamen als hun kind dit schooladvies krijgt. Dat haar ouders dat gevoel helemaal niet hadden en Iris kon zijn wie ze was; een net iets te luie leerling die heerlijk gedijde op het vmbo en uiteindelijk een hbo-studie afrondde. 

Een eind-goed, al-goed verhaal. Beginnen met een pijnpunt, je verhaal vertellen en eindigen met een triomf. Dat scoort dus op dit prachtige platform mensen. 

Overigens, om even terug te komen op mijn eerste zin… Milan en ik zijn natuurlijk helemaal niet jaloers. Sterker nog. Ik ben druk met het bouwen van een  kartonnen troon. En Milan is al uren in de weer met wat oude sokken, een gordijn en wat afgekloven kauwgomballen. ‘Het wordt een koninginnenjurk’, roept hij steeds tussendoor met een onmiskenbaar Vlaams accent. 

We gaan het meemaken lieve mensen. Wordt vervolgd.